بنام خداوند بخشنده مهربان

سلام علیکم امیدوارم حالتان در این روزهای گرم تابستانی خوب باشد وزندگی خوبی را گذرانده باشید.مابه حول و قوه الهی تصمیم داریم درسلسله نوشته هایی ازاثار استاد شهید مطهری تقدیم شما خواننده عزیز بکنیم تاموجب رضای خداوند متعال گردد انشاالله

 قصد ماازاین نوشته جات معرفی بخشی از اثار استاد عزیز برای خوانندگان  گرامی می باشد. موضوع مطلب ماازامام حسین )ع ( میباشد.من در ابتدا نوشته یک مقدمه ای عرض بکنم تامطلب روشن شود.انسان در این دنیا که زندگی میکند باید هدف هایی برای خود داشته باشد چون فهمیدن هدف باعث میشود انسان راه رابهتر سپری کند وزودتر هم به مقصد برسد وبیشترین سود رو ازاون راهی که طی میکند ببرد.هیات امام حسین (ع) هم ازاین بحث ها جدا نیست وکسی که می اید هیات باید بداند برای چه می اید ؟ایا فقط می اید فقط بر سروسینه خود بزند و یک گریه بکند و تمام بشود؟ یا اهداف دیگری هم وجود دارد؟ برای فهمیدن اهداف دیگر انسان باید نسبت به امام حسین (ع) معرفت پیداکند واین راهش باتفکر و تعقل حاصل میشود.که اولین تفکر درراه اهداف قیام امام حسین است که دوهدف میشود قایل شد.اولین هدف شخصی بود که با مستندات ومدارک تاریخی مشخص میشود این نبوده است چون وقتی معاویه از دنیا رفت پسرش یزید نامه نوشت به حاکم مدینه وگفت هرطور شده از امام حسین بیعت بگیر ولی امام حسین حاضر به بیعت دادن نشد وحتی گفتند که حکومت هربلادی را خواستی بهت بدهیم فقط با ما بیعت کن.اخه بیعت یعنی به معنی تایید ان حکومت و بخصوص شخص فاسق یزید .هدف دوم بخاطر اهداف عالیه اسلامی و برای خدا و اسلام.پس هدفی که برای خدا و اسلام باشد بس پیام هایی خواهد داشت که ذکر میگردد.

 اول: توحید و عرفان

یعنی درمقابل امر خدا تسلیم بودن و غیر خدارا هیچ دانستن.امام حسین (ع) در اغاز حرکت میفرماید:رضی الله والله رضانا اهل البیت .ما اهل بیت از خودمان پسندی نداریم ما انچه را که میپسندیم که خدا برای ما میپسندد ودوست دارد .به راستی کداممان توزندگی مان اینجوری هستیم و سعی در ایجاد رابطه بین خود و خدا داریم ودروی از شیطان وگناه.عزیز من انسان که نمیشود بگوید کسی را دوست دارم اما در رفتار و حرکت نشان ندهد انرامثالی که میشود فرمود این است.فرض کن شما معشوقی را دوست دارید و نمیشود بگویید من تورا دوست دارم در زبان اما هر چی تو بگی در عمل گوش نمیدهم و عمل نمیکنم که این میشود دروغ اشکار.دراخرین لحضات عمر، امام حسین (ع) میفرماید:الهی رضا بقضائک وتسلیما لامرک لامعبود سواک یاغیاث المستغیثین

نتیجه ای که میشود از این مطلب گرفت که از این به بعد با اهدافی برای هیات امام حسین برویم واصل بندگی خدارا به مرور زمان در زندگی خود بیاده کنیم .انشالله در نوشته های بعدی ادامه پیام های عاشورا تقدیم  خوانندگان عزیز میگردد.

والسلام علیک ورحمه الله و برکاته