با سلام خدمت همه دوستان و شرکت کنندگان در جلسات هفتگی هیئت

این مطلب را با یک حدیث از امیر المؤمنین (علیه السّلام) شروع می کنیم که می فرمایند :« مؤمن باید یک روز از هفته خود را به آموختن معارف دینی اختصاص دهد. »

هفته ای یک بار آموزش دیدن با هـر روز آموزش دیدن تفاوت دارد و بر هر روز آموزش دیدن ترجیح دارد. شما هر بار که از معارف دینی آموزشی دریافت می کنید، باید تا دفعه بعد فرصتی برای تفکر، برای عمل و تجزیه وجود داشته باشد تا در جان شما تثبیت شود و هفته بعد قطعه دیگری را دریافت کند و اگر فاصله آموزش معارف دینی از هفته ای یک بار تبدیل شود به هر ماه یک بار باز آسیب های فراوانی خواهد د اشت و ذهن انسان انسجام مطلب را از دست خواهد داد.

این آموزش چرا باید در هیئت اتفاق بیفتد؟ امیرالمؤمنین در نامه ی سی و یکم  نهج البلاغه فرمودند:« جوانِ من، اگر قلبت صفا دارد، حرف های مـن را بخوان، چون به دردت میخورد. »  هیئـت صفای دل به انسان می دهد و صفای دل داشتن مقدمه و آغازه آموختن است. این صفا از نور اهل بیت آغاز میشود و با انگیزه آدم ها که با انگیزه مخلصانه ای بدون نام و نان و بدون نمره گرفتن و حقوق دریافت کردن در این جلسه شرکت می کنند، آمیخته می شود.

همین نور سبـب می شود که انسان به جز در بحث  آموزش دینی در هیئت، بتواند بحث آموزش علمی هم داشته باشد؛ پیامبر (صـلی الله علیه و آله و سلم) در همیـن باره می فرمایند :« هرکسی اهل بیت مرا دوست داشته باشد خدا به او حکمت می دهد. » یعنی شما در هیئت ، « یُعَلِّمُهُمُ الْکِتَابَ وَ الْحِکْمَةَ » را تجربه می کنید و چون محبت اهل بیت هست، خدا به شما حکمت می دهد؛ یعنی هر معرفتی که اینجا فرا می گیرید صد برابر میشود و از آن طرف صفای باطن موجب فهم بهترکتاب و معارف دینی خواهد شد.

یکی از عوامل بسیار نورانی و کمک کننده برای کسب معرفت جمعیت هیئتی هاست. زیرا در آن لحظه همه ی افراد به خاطر اباعبدالله الحسین آمده اند و الآن در لحظه ای از زندگی و قطعه ای از زندگی قرار دارند که آن لحظه و آن قطعه نورانی است؛ و وقتی ما وارد این لحـظه و این مکان می شویـم در واقع از نور آنها نیز بهره مند شـده ایم. این اولیـن نکته ای است که می توان درباره ضرورت تشکیل هفتگی هیئت گفت.

نکته دوم در همین باره اینست که هیئت ها تنها جای آموزش نیستند بلکه جای تذکر و یادآوری هم می باشند. قرآن کریم می فرماید :« إِنَّمَا أَنتَ مُذَکِّرٌ » یعنی تو تنها تذکّر دهنده هستی! یعنی اگر در هیئت چیزی هم یاد نگیریم و فقط در این هیئت مطالبی را برای ما یادآوری کردند، کار اختصاصی پیامبر خدا انجام گرفته است؛ زیرا تذکر یک نیاز مهم برای بقای یک مطلب مهم در ذهن است و شاید بتوان گفت که تنها راه حفظ و نگه بانی از یک موضوع است.

گاهی هم ممکن است نه آموختن در هیئت در کار باشد و نـه تذکّر بلکه یک موضوع مهم تر در کار باشد که آن تفکر است. یک نفر می آید و ما را تا هفته بعد به تفکر وا می دارد. و این یک کاری است که می توان با در نظر گرفتن سبک جلسات که هفتگی هستند انجام داد. شما میدانید که تفکر کار ساده ای نیست؛ جمعیتی که همه به یک موضـوع فکر میکنند به انسان کمک می کنند که انسان تمرکز خود را از دست ندهد و به همین دلیل است که هیئت داری یک آداب خاص خود را دارد.

یعنـی مثلا کسـانی که در صـف های ابتدایی قرار دارند نبایـد زیاد حرکـت کنند و حواس دیگران را پرت کنند، وسط سخنرانی نباید بلند شوند و بروند و بیایند، نباید از عقب سخنرانی کسی به جلو بیاید همه باید جلسه را از جلو پر کنند و به عقب بروند. چون هیئت جای تفکر است و آدابی را بر میتابد.

کار دیگری که در  هیئت ها انجام می گیرد که شاید این کار از همه ی آن چه که گفتیم مهم تر باشد ذکر سیدالشهدا اباعبدالله الحسین است و چرا ذکر حسین باید هفتگی باشد؟ در پاسخ به این سؤال باید گفت که مخاطبین عزیز از سر عشق و معرفتی که به سید الشهدا (ع) دارنـد حتما در این باره از ما اعلم تر و دانا ترند و ما این را به عنوان موضوعی دیگر در نظر می گیریم که باید در باره آن تحقیق شود.

 ولی هیچ چیزی نمی گوییم جز یک نکته از مرحـوم قاضی استاد مرحوم بهجت که سلام و درود خدا بر این دو بزرگوار باد و همه ی عرفا و خوبانی که این ها سـرآمدشان بودند و از میان آن ها بودند. آقای قاضی می فرماید :« که کسی  به جایی نمی رسد جز به مدد ابا عبدالله الحسین. » تمام شد رفت. یک جایی از ایشان پرسیدند که :« راه میانبر کجاست؟ فرمود هرچه دقت کردم راه میانبر جگر سوخته است و جگر کجا مثل روضه اباعبدالله الحسین می سوزد؟ »

به نکته بعدی می رسیم که چرا این برنامه بایـد هفتگی باشد؟ جدا از این که ما بی مهری و بی ادبی می دانیم که آدم از روی هوس به سمت اهل بیت عصمت و طهارت (علیهم السلام)  برود. چرا بی مروتی و حتی بی ادبی است؟ برای این که به ما فرموده اند عمل کـم انجام بـدهید اما مـداوم که اثرش بیشتر از این است که عمل زیاد انجام بدهیم اما موسمی.

روانشناسان فیزیلوژی گفتند وقتی که انسان یک کاری را در طول هفته مداوم  و سر ساعت خاصی انجام دهد فیزیک بدن انسان نیز همراهی می کند و سـر هفته بدن یک ماده ای را ترشح میکند که بدن این عمل را از شما می خواهد. و وقتی آن کار را انجام می دهیم یک آرامـش مضـاعف بدسـت می آوریم و اصـلا کسـانی که در عبادت نظم و استمرار نداشته باشند، دچار یک نوع روان پریشی می شوند.

برنامه هفتگی انسان را متحول می کند و زمان با ما انس پیدا خواهد کرد.  مداومت در یک عمل هست که در یک انسان تغییر ایجاد می کند، گاهی سر زدن فایده ای ندارد.

 

نتیجه گیری  :

هدف اصلی برگزاری جلسات هفتگی هیئت ها ذکر مصیبت های آقا اباعبدالله الحسین (ع) و زنده نگه داشتن فرهنگ عاشورا است. اما از آنجایی که اسلام دینی جامع و کامل است و برای همه ی زندگی انسان برنامه دارد، در این جلسات اهداف دیگری نیز دنبال می شود که عبارتند از :

1.      آموزش به صورت هفتگی

2.      تـذکر و یـادآوری

3.      تـفکر

شرکت مداوم در جـلسات هفتگی مـا را در حصـول اهداف ذکر شده یاری می کند. و در آخـر هم روایتـی را دربـاره حضرت فاطمه صدیقه (س) می گوییم که ایشان هر هفته مسیر طولانی ای را طی می کردند و می رفتند کنار قبر حمزه سید الشهـدا با آن که حمزه سیدالشهدا خود به شفاعت فاطمه زهرا در صحرای محشر محتاج است و مقام فاطمه زهرا (س) کجا و مقـام حمزه سیدالشهدا کجا، اما فاطمـه زهرا (س)خـود را مقیـد می دانـد که هر هفته زیارت قبر حمزه و سوگواری در مزار او را فراموش نکند.

والسلام

با اقتباس از یکی از سخنرانی های حجت الاسلام پناهیان

 ارسالی توسط اعضای گروه سایبری هیئت

سخنرانی آیت الله پناهیان درمورده هیئت های مذهبی